Dane o rozprawie doktorskiej

Rodzaj pracy | Rozprawa doktorska
Data uzyskania stopnia | 4 listopada 2009
Uzyskany stopień naukowy | Doktor nauk technicznych
Promotor | Prof. dr hab. inż. Dariusz Uciński, Uniwersytet Zielonogórski, Wydział Elektrotechniki Informatyki i Telekomunikacji, Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych, Zakład Robotyki i Systemów Sterowania
Recenzenci | prof. dr hab. inż. Ewaryst Rafajłowicz, Politechnika Wrocławska, Wydział Elektroniki, Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki, Zakład Sterowania Jakością Procesów WytwórczychDr hab. inż. Andrzej Obuchowicz, prof. UZ, Uniwersytet Zielonogórski, Wydział Elektrotechniki Informatyki i Telekomunikacji, Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych, Zakład Systemów Informatycznych i Obliczeń Inteligentnych
Jednostka prowadząca przewód | Uniwersytet Zielonogórski, Wydział Elektrotechniki Informatyki i Telekomunikacji, Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych
Miejsce pracy autora rozprawy | Uniwersytet Zielonogórski, Wydział Elektrotechniki Informatyki i Telekomunikacji,
Dziedzina naukowa | Nauki techniczne
Dyscyplina naukowa | Informatyka
Specjalność naukowa | Przetwarzanie równoległe
Sposób zgłoszenia rozprawy, dostępność, liczba stron | Publiczna obrona rozprawy doktorskiej, Biblioteka Główna Uniwersytetu Zielonogórskiego, s. 231
Wydawca |
Słowa kluczowe | przetwarzanie równoległe, klastry obliczeniowe, sieci sensoryczne, optymalizacja, nauki techniczne, rozprawa doktorska, rozmieszczanie czujników, optymalne planowanie eksperymentu

Streszczenie
Celem pracy było opracowanie oraz zbadanie efektywnych obliczeniowo metod, algorytmów i oprogramowania użytkowego z zakresu rozwiązywania problemu optymalnej obserwacji układów z czasoprzestrzenną dynamiką. Potrzeba wypracowania odpowiednich metod tego typu występuje w zagadnieniach monitorowania i prognozowania zanieczyszczeń w atmosferze, a także w meteorologii, hydrologii, oceanografii, mechanice, energetyce jądrowej oraz inżynierii chemicznej. Zagadnienia optymalnego rozmieszczania czujników pomiarowych w zadaniach estymacji parametrycznej obiektów z czasoprzestrzenna dynamiką sformułowano w kategoriach teorii planowania eksperymentów optymalnych. Próba uwzględnienia problemów związanych z optymalnym rozmieszczeniem czujników pomiarowych wymagała zastosowania i opracowania nowych metod badawczych oraz algorytmów. Dodatkowo wymagania dotyczące coraz większej dokładności i precyzji obliczeń, badań na coraz większym obszarze, zwiększanie liczby urządzeń biorących udział w badaniach powodują, że obliczenia staja sie coraz trudniejsze, ale i przede wszystkim bardziej pracochłonne. Opracowane metody wykorzystują algorytmy równoległe w celu maksymalnego przyspieszenia obliczeń z wykorzystaniem dostępnych środowisk obliczeniowych. Wykorzystanie obliczeń równoległych prowadzi do pojawienia się dodatkowych wątków związanych z rozpraszaniem obliczeń. Wykorzystanie zasobów sprzętowych wymaga, aby algorytmy miały np. możliwość adaptacji do zmieniających się warunków pracy w heterogenicznych środowiskach obliczeniowych. Niniejsza praca stanowi próbę odpowiedzi na występowanie problemów związanych z problemem optymalnej obserwacji układów z czasoprzestrzenną dynamiką, począwszy od dokładnej analizy problemu optymalnej aktywacji czujników (stacjonarnych, skanujących lub ruchomych), po zaproponowanie metod obliczeniowych pozwalających na optymalne wykorzystanie nowoczesnych równoległych środowisk obliczeniowych w celu przyspieszenia obliczeń.