Obiekt

Tytuł publikacji grupowej:

Miasto starsze niż prasa III

Streszczenie:

Tekst przedstawia efekty badań nad interpelacjami prasowymi w Sejmie Ustawodawczym w latach 1919-1922, ujmowanymi jako zjawisko sytuujące się ?między pytaniem a oskarżeniem?. Celem analizy jest ukazanie, w jaki sposób interpelacje dotyczące prasy odsłaniały relacje między wolnością słowa a praktykami kontroli obiegu informacji w pierwszych latach II Rzeczypospolitej. Autorka traktuje interpelacje nie tylko jako dokumenty sejmowe, lecz jako narzędzia działania politycznego i element debaty publicznej o statusie prasy. Zastosowano strategię studium przypadku, w której jeden problem mógł być rekonstruowany na podstawie kilku interpelacji, oraz analizę treści i krytykę źródeł archiwalnych. W artykule wykazano, że interpelacje poruszały szerokie spektrum zagadnień: konfiskaty, cenzurę wojskową, ograniczenia kolportażu oraz dostępu dziennikarzy do informacji, również administracyjne regulacje wpływające na funkcjonowanie prasy. Szczególną uwagę poświęcono schematowi konstrukcyjnemu interpelacji, w którym formalne pytania pełniły funkcję retorycznego oskarżenia władzy wykonawczej. Analiza odpowiedzi ministerialnych ujawniła dominację argumentacji proceduralnej i urzędowej, często zmierzającej do neutralizacji zarzutów poselskich. W podsumowaniu autorka dowodzi, że rząd traktował interpelacje prasowe raczej jako element sporu politycznego niż impuls do zmiany polityki informacyjnej. Jednocześnie interpelacje zachowują wysoką wartość źródłową, pozwalając badać konflikty, napięcia i strategie komunikacyjne na styku prasy, parlamentu i administracji państwowej.

Abstract:

The text presents the results of research on press-related interpellations in the Legislative Sejm between 1919 and 1922, approached as a phenomenon situated ?between a question and an accusation?. The aim of the analysis is to demonstrate how interpellations concerning the press revealed the relationship between freedom of speech and practices of controlling the circulation of information during the first years of the Second Polish Republic. The author treats interpellations not only as parliamentary documents but also as instruments of political action and as elements of the public debate on the status of the press. The study employs a case-study approach, in which a single issue could be reconstructed on the basis of several interpellations, as well as content analysis and critical examination of archival sources.The article shows that the interpellations addressed a wide range of issues, including confiscations, military censorship, restrictions on distribution, limitations on journalists? access to information, and administrative regulations affecting the operation of the press. Particular attention is devoted to the structural pattern of interpellations, in which formal questions served as a form of rhetorical accusation directed at the executive authorities. Analysis of ministerial responses reveals the predominance of procedural and bureaucratic arguments, often aimed at neutralizing parliamentary criticism. In conclusion, the author argues that the government regarded press-related interpellations primarily as an element of political dispute rather than as an incentive to reform information policy. At the same time, interpellations retain considerable value as historical sources, enabling the study of conflicts, tensions, and communication strategies at the intersection of the press, parliament, and state administration.

Format:

pdf

DOI:

kliknij tutaj, żeby przejść

Jezyk:

pol

Prawa do dysponowania publikacją:

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Zielonej Górze